بيايند كه دانش را بر دوش كشند ، ولى از استخوانهاى ترقوه شان فراتر نرود . عملشان با علمشان مخالف باشد و باطن آنها با ظاهرشان يكى نباشد . دور هم نشينند و بر همديگر فخر فروشند ، تا آنجا كه شخص بر همنشين خود خشم گيرد كه چرا با ديگرى نشيند و او را وا مى گذارد . اعمال اين جماعت در اين گونه مجلسها ، به سوى خدا بالا نخواهد رفت . 249 . امام باقر عليه السلام : عمل جز به شناخت پذيرفته نشود و شناخت جز به عمل حاصل نشود و هر كس به شناخت رسيد ، شناختش او را به عمل رهنمون گردد و هر كس نشناخت ، عملى ندارد . 250 . امام صادق عليه السلام : دانش با عمل همراه است . پس هر كه دانست ، عمل كرد و هر كه عمل كرد ، دانست و دانش ، به عمل فرا مى خواند ، پس اگر او را اجابت كرد ، چه بهتر و گرنه از او جدا مى گردد . 251 . امام صادق عليه السلام : خداوند ، هيچ عملى را بى شناخت نپذيرد و شناخت جز به عمل حاصل نشود ، پس هر كه شناخت ، شناختش او را به عمل رهنمون گردد و كسى كه عمل نكرد ، شناختى ندارد . بدانيد كه اجزاى ايمان به هم پيوسته اند . 252 . امام صادق عليه السلام - درباره آيه « از بندگان خدا ، تنها دانايان از او مى ترسند » فرمود : - يعنى آن دانايانى كه گفتارشان ، كردارشان را تصديق مىكند و آنكه كردارش ، گفته اش را تصديق نكند ، دانا نيست . 253 . در مصباح الشريعه از امام صادق عليه السلام : دانشمند حقيقى كسى است كه كردار نيك وى و ذكرهاى پاكش ، بيانگر حال او باشد و تقوايش ، تصديقش كند ، نه زبان و مناظره كردن و حمله و دعوايش . ر . ك : ص 67 « شرط عمل » / ص 203 « عمل » / ص 545 « عمل » و ص 591 « عمل نكردن » / ص 663 « دانشمندان بد » .